Sunday - Κυριακή, 15 December 2019, 11:09
Καλωσόρισες Guest | RSS

EZAccess Ελληνική Τηλεόραση

Κεντρική Σελίδα » 2014 » February - Φεβρουάριος » 9 » ΟΙ ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΤΡΙΛΟΓΙΑ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ» - My Friends - Amici Miei Trilogy «GREEK SUBS»
ΟΙ ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΤΡΙΛΟΓΙΑ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ» - My Friends - Amici Miei Trilogy «GREEK SUBS»


ΟΙ ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΤΡΙΛΟΓΙΑ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ» - My Friends - Amici Miei Trilogy - Amici miei 1975.480p.BRrip.Xvid.AC3.5.1 - Amici miei Atto II 1983.480p.BRrip.Xvid.AC3.5.1 - Amici miei Atto III 1985.480p.BRrip.Xvid.AC3 «GREEK SUBS»


«Μετακόμισε» από τη Γένοβα, στη Φλωρεντία. Κυκλοφόρησε με δύο σκηνοθετικές υπογραφές. Ο δημιουργός της πέθανε πριν προλάβει να δει το αποτέλεσμα. Και όμως η ταινία που γεννήθηκε στο μυαλό του Πιέτρο Τζέρμι και υλοποιήθηκε από τον Μάριο Μονιτσέλι κατάφερε να μείνει στην Ιστορία ως μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες της εποχής.

Λίγοι ιταλοί κινηματογραφιστές γνώρισαν τη δόξα του Πιέτρο Τζέρμι - παρότι σήμερα ελάχιστοι κινηματογραφόφιλοι τον θυμούνται. Ωστόσο, ο Τζέρμι ήταν ένας από τους λίγους κινηματογραφιστές στον οποίο έχει απονεμηθεί Οσκαρ καλύτερης ταινίας («Διαζύγιο α λα ιταλικά» - 1961), Χρυσός Φοίνικας και Χρυσή Σφαίρα («Κυρίες και κύριοι» - 1966). Οι έλληνες θεατές εκείνα τα χρόνια γέμιζαν ασφυκτικά τις αίθουσες για να απολαύσουν τις κωμωδίες του (τεράστιο σουξέ του ήταν και το «Ατιμασμένη και εγκαταλελειμμένη», το 1964).

Το μεγάλο έργο της ζωής του Τζέρμι έμελλε να είναι «Οι εντιμότατοι φίλοι μου», με έναν τρόπο όμως που ούτε ο ίδιος θα φανταζόταν. Το 1973, αρχίζοντας από δικές του αναμνήσεις, ο Τζέρμι είχε συντάξει ένα ξεκαρδιστικό όσο και τραγικό σενάριο για μια παρέα πενηντάρηδων που διασκέδαζαν με τα πάντα, στήνοντας διαρκώς χοντρές πλάκες για τους όποιους ανύποπτους και χλευάζοντας, ουσιαστικά, τον ίδιο τον θάνατο. Οι ηθοποιοί είχαν επιλεχθεί, το ίδιο και οι χώροι, τα γυρίσματα ήταν έτοιμα να αρχίσουν. Έλα όμως που ο... θάνατος είχε διαφορετική γνώμη. Ξαφνικά ο Τζέρμι βρίσκεται κατάκοιτος με ηπατίτιδα. Οι παραγωγοί αγωνιούν, παρέα με τις ασφαλιστικές εταιρείες. Και κάπου εδώ μπαίνει στην εξίσωση ο Μάριο Μονιτσέλι.
Ο Μάριο Μονιτσέλι γεννήθηκε στη Ρώμη το 1915 και πέρασε τα φοιτητικά του χρόνια στην Πίζα, όπου σπούδασε Ιστορία και Φιλοσοφία. Κάπου εκεί θα αρχίσει να ξεκλέβει χρόνο από τις σπουδαστικά υποχρεώσεις του, γράφοντας για το σινεμά στο φοιτητικό περιοδικό «Camminare». Σύντομα πέρασε πίσω από τη μικρή, 16 χιλιοστών κάμερά του, γυρνώντας το μικρού μήκους «Il Cuore Rivelatore» και λίγο αργότερα την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία «I Ragazzi Della Via Pal», βασισμένος σε μυθιστόρημα του Μολνάρ. Δυστυχώς, αυτά τα πρώτα δείγματα της δουλειάς του στον κινηματογράφο είναι πλέον εξαιρετικά δυσεύρετα καθώς οι κόπιες τους έχουν αποσυρθεί και έχουν καταστραφεί.
Ο Μονιτσέλι είναι όμως ο άνθρωπος που τοποθετεί τον θάνατο μέσα στη κωμωδία, τη λεγόμενη «πικρή» ιταλική κωμωδία. Και η συμμορία της πλάκας στο αριστουργηματικό «Ο κλέψας του κλέψαντος» του 1950 (την οποία ούτε η Αστυνομία δεν παίρνει στα σοβαρά!) γίνεται ο καθρέφτης ολόκληρης της Ιταλίας, που δεν έχει συνέλθει ακόμη από τον πόλεμο - εκεί δηλαδή όπου η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων εξαναγκάζει τον πολίτη σε μια συνεχή πάλη με τη ζωή.

Τα επόμενα χρόνια, ο Μονιτσέλι θα γυρίσει το «Grande Guerra», δραματική αντιπολεμική κωμωδία που καταπιάνεται με ακόμη ένα καυτό εκείνα τα χρόνια θέμα. Για πρώτη φορά μετά το «Shoulder Arms» του Τσάρλι Τσάπλιν, η μεγάλη σφαγή του 1914-18 χρησιμοποιείται ως ντεκόρ μιας κωμωδίας, κάτι που μάλλον εμπόδισε τότε το κοινό να την εκτιμήσει σωστά. Ο Μονιτσέλι πάντως υπηρετεί εδώ τον ανθρωπισμό δύο ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκονται μπλεγμένοι σε μια περιπέτεια που τους ξεπερνά και τους συντρίβει. Τα γέλια παγώνουν, οι ήρωες πεθαίνουν και το κοινό μένει άναυδο.

Ο Μονιτσέλι ήταν ο μόνος σκηνοθέτης που ο Τζέρμι εμπιστευόταν και ο τελευταίος καλεί μια νύχτα τον πρώτο στο νοσοκομείο υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας. «Μάριο», του λέει, «αυτή η ταινία πρέπει να γίνει. Ο θάνατος δεν πρέπει να μας εμποδίσει». Ο Μονιτσέλι διαβάζει στα γρήγορα το σενάριο που διαδραματίζεται στη γενέτειρα του Τζέρμι, στη Γένοβα. «Πιέτρο», του αποκρίνεται, «το σενάριο πρέπει να αλλάξει λίγο. Δεν έχω καμιά σύνδεση με τον τόπο σου, τα γυρίσματα πρέπει να γίνουν στη Φλωρεντία». Ο Τζέρμι συναινεί όταν ο Μάριο τον διαβεβαιώνει πως η Φλωρεντία του δεν θα κουβαλά τίποτα το ωραιοποιημένο (και, στ' αλήθεια, η Φλωρεντία του «Amicei Miei» είναι η πιο μουντή που έχει κινηματογραφηθεί ποτέ). Στη συνέχεια, ο Μονιτσέλι ζητά να φύγει ο Μαστρογιάνι από το καστ και να μπει στη θέση του ο Ούγκο Τονιάτσι. Και έτσι, οι δύο σκηνοθέτες σφίγγουν τα χέρια: η ταινία «Οι εντιμότατοι φίλοι μου» είναι έτοιμη να γυριστεί.
Χωρίς βασικό σεναριακό ιστό, λοιπόν, ο Μονιτσέλι παραθέτει τις άγριες πλάκες μιας παρέας που μεγάλωσε και μυαλό δεν έβαλε. Η τρελοπαρέα του «Amici Miei» βγάζει θριαμβευτικά τη γλώσσα σε μια νεκροζώντανη κοινωνία που δεν αντιδρά σε κανένα ερέθισμα. Ο Περότζι, με τον θάνατο του οποίου κλείνει και η ταινία, ζει με ένα μονόχνοτο παιδί που δεν έχει αίσθηση του χιούμορ και φυσικά δεν εγκρίνει τις καζούρες του πατέρα του, ενώ η εξίσου μονόχνοτη σύζυγός του, την οποία βλέπουμε λίγο πριν από το φινάλε, απλώς τον απεχθάνεται. Και αυτοί οι «ανώριμοι» φίλοι, κωμικά και τραγικά πρόσωπα μαζί, γελούν κοροϊδευτικά απέναντι στον Χάροντα, μέχρι τέλους. Και τι καστ! Ούγκο Τονιάτσι, η «δικιά» μας Ολγα Καρλάτου (που εκείνα τα χρόνια έκανε θραύση στο ευρωπαϊκό σινεμά), ο «Δρ Νο» Αντόλφο Τσέλι, οι Φιλίπ Νουαρέ και Μπερτράν Μπλιε (το φιλμ ήταν γαλλοϊταλική συμπαραγωγή) και ο Γκαστόν Μοσκίν (ο αρχιμαφιόζος που εκτελεί ο Ντε Νίρο στον δεύτερο «Νονό») συνθέτουν μια εκπληκτική ομάδα, ικανή να παίξει στα δάχτυλα τον συνδυασμό δράματος και φάρσας που επιτάσσει το σενάριο.

Τα υπόλοιπα έχουν αποκτήσει μυθικές διαστάσεις: ο Τζέρμι, ικανοποιημένος, «φεύγει» την πρώτη εβδομάδα των γυρισμάτων. Και στους τίτλους της αρχής διαβάζουμε: «Un film di Pietro Germi» - μόνο στο τέλος αναφέρεται πως τη σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο Μονιτσέλι. Η εμπορική επιτυχία της ταινίας κυριολεκτικά δεν έχει προηγούμενο. Μέσα σε ένα χρόνο έχει κάνει τον γύρο του κόσμου, έχει συγκεντρώσει τις καλύτερες κριτικές και σπάζει τα απανταχού ταμεία. Ουρές στην Ιταλία, στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ελλάδα. Το φιλμ γίνεται θεσμός. Τα αστεία του, σημείο αναφοράς. Τέτοιο ήταν το σουξέ που το 1981 ο Μονιτσέλι θα γυρίσει μια συνέχεια, το απλά τιτλοφορούμενο «Οι εντιμότατοι φίλοι μου Νο 2» που κινείται στο ίδιο μοτίβο (περιέχει μάλιστα σκηνές με τον χαρακτήρα του Περότζι που ερμήνευσε και στα δύο φιλμ με χάρη ο Φιλίπ Νουαρέ), διαθέτει μερικά εκπληκτικά γκαγκς (η εναρκτήρια σεκάνς στο νεκροταφείο είναι μια από τις πιο αστείες του είδους) και μερικές ακόμη καλύτερες ατάκες («Είσαι έξυπνος σαν ελάφι!», «Μα η αλεπού είναι το έξυπνο ζώο», «Ναι, αλλά η αλεπού δεν έχει κέρατα!»). Το δε φινάλε, εξίσου γλυκόπικρο. Θα ακολουθούσαν άλλο ένα σίκουελ, αυτή τη φορά σκηνοθετημένο από τον κατώτερο Νάνι Λόι, και ένα άθλιο ριμέικ το 2011 που θα γνώριζε, ευτυχώς, εμπορική πανωλεθρία  - αλλά αυτά δεν μας αφορούν τώρα.
Ο Πιέτρο Τζέρμι είχε νικήσει.

Amici miei 1975.480p.BRrip.Xvid.AC3.5.1 / Mario Monicelli



Σκηνοθέτης: MARIO MONICELLI
Ηθοποιοί : UGO TOGNAZZI , GASTONE MOSCHIN , PHILIPPE NOIRET , DUILIO DEL PRETE , OLGA KARLATOS.

Διάρκεια: 1h 53mn
Χρώμα: COLOR
Γλώσσα : ITALIAN
Έτος παραγωγής : 1975
Κατηγορία: COMEDY
Υπότιτλοι: Σε ξεχωριστό αρχείο .srt: (ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ).

ΣΧΟΛΙΑ:

Άτακτη κωμωδία μεν αλλά με πινελιές τραγικότητας (όπως το τέλος) και πικρίας για το πέρασμα του χρόνου που κάνει τους ήρωες να φαντάζουν ακόμα πιο αφελείς από ότι είναι, η ταινία του Monicelli δεν στηρίζεται τόσο σε ένα σφιχτό σενάριο όσο στο αυθεντικό παρείστικο κλίμα μεταξύ των πρωταγωνιστών, που κάνει τους διαλόγους να μοιάζουν αυτοσχεδιασμένοι εκείνη τη στιγμή.

Οι Tognazzi και Noiret ξεχωρίζουν στους ρόλους τους-ο πρώτος καταφέρνει να μας κάνει να συμπαθήσουμε έναν χαρακτήρα που ουσιαστικά είναι ανεύθυνος ενώ ο Noiret φτάνει κοντά στον θεατή με πιο χαμηλούς τόνους έτσι ώστε το φινάλε να έχει συναισθηματικό «πάτημα».

Οι διάλογοι του φιλμ μπορεί πολλές φορές να ξεπερνούν τα όρια («γιε λεσβίας γουρούνας!») αλλά ταιριάζουν σε αυτή που φέρνει σε μια παρέα μεγαλοτηνέιζτερ χωρίς ίχνος σοβαρότητας. Οι φάρσες κυμαίνονται από αυθεντική έμπνευση της στιγμής (χαστούκια στους επιβάτες ενός τρένου που ξεκινάει, μια ιδέα που προήλθε από έναν σχετικό αστικό μύθο) μέχρι καλοσχεδιασμένο θέατρο α-λά The Sting-το τελευταίο μισάωρο όπου η παρέα υποδύεται τους συμμορίτες μπλεγμένους σε πόλεμο με μια αντίπαλη οργάνωση από τη Μασαλία.

Ο Monicelli δεν μπλέκεται πολύ στα πόδια των πρωταγωνιστών του, απλά τους ακολουθεί με την κάμερα και αιχμαλωτίζει τις γνήσιες ερμηνείες τους. Πολλοί κατηγόρησαν το φιλμ για απόλυτη κενότητα και μισογυνία. Κατά ένα μέρος οι κατηγορίες στέκουν. Οι γυναίκες στο σύμπαν του Amici Miei είναι δύο ειδών: σύζυγοι, άρα ευθύνες προς αποφυγή ή πεταχτές νεαρές, για διασκέδαση. Αυτό που φαίνεται ότι διαφεύγει από κάποιους είναι ότι δεν πρόκειται για σεναριακή γενίκευση. Η πρωταγωνιστική πεντάδα χαρακτηρίζεται ξεκάθαρα από ένα συναίσθημα κυνισμού και μισανθρωπίας (όχι μόνο μισογυνίας)-τα σχέδια τους είναι η απάντηση σε όλους όσους τους περιτριγυρίζουν, ένοχοι του να είναι μια ζωή θύματα. Οι χαρακτήρες του φιλμ ρίχνουν χαστούκια σε αγνώστους γιατί δεν έχουν το κουράγιο να τα ρίξουν στον εαυτό τους.  (cine.gr)







ΥΠΟΘΕΣΗ:

Βρισκόμασε στην Φλωρεντία, όπου μια παρέα φίλων που έχει πατήσει τα πενήντα συνεχίζει να μαζεύεται και να σχεδιάζει φάρσες εις βάρος γνωστών και αγνώστων, προκειμένου να ξεγελάσει τον χρόνο που περνάει αδυσώπητα. Ο Perozzi (Philippe Noiret) ζει με τον γιό του, που απεχθάνεται την έλλειψη σοβαρότητας του πατέρα του. Ο Lello (Ugo Tognazzi) είναι ένας ξεπεσμένος κόμης, ζει σε ένα υπόγειο με την γυναίκα και την κόρη του, παρασιτεί με στυλ εις βάρος των φίλων του δηλώνοντας βέβαια «δεν θέλω ελεημοσύνες από κανέναν» και έχει για χόμπι να κυνηγάει μικρές. Ο Μelandri (Gastone Moschin), από τότε που «έκλεψε» τη σύζυγο ενός μεγαλογιατρού και φορτώθηκε παιδιά, σκυλιά και νταντάδες είναι η σκιά του εαυτού του, ενώ την τετράδα κλείνει ο Necchi (Duilio Del Prete), ιδιοκτήτης μπαρ. Στην πορεία, ο προαναφερθέντας μεγαλογιατρός (Adolfo Celi) θα ενωθεί και αυτός με την παρέα των φαρσέρ, μιας συμμορίας που αποτελεί αποκλειστικά αντρική υπόθεση. (cine.gr)









Amici miei Atto II 1983.480p.BRrip.Xvid.AC3 / Mario Monicelli



Σκηνοθέτης: MARIO MONICELLI
Ηθοποιοί : UGO TOGNAZZI, GASTONE MOSCHIN, ADOLFO CELI, RENZO MONTAGNANI, MILENA VUKOTIC.

Διάρκεια: 2h 7mn
Χρώμα: COLOR
Γλώσσα : ITALIAN
Έτος παραγωγής : 1983
Κατηγορία: COMEDY
Υπότιτλοι: Σε ξεχωριστό αρχείο .srt: (ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ).


ΣΧΟΛΙΑ:

Εφτά χρόνια έχουν περάσει από την ασύλληπτη επιτυχία του Amici Miei και όπως γίνεται συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, αν το φιλμ σηκώνει sequel τότε sequel θα γυριστεί. Προσοχή όμως, γιατί η περίπτωση του Amici Miei 2 είναι ιδιόρρυθμη: Δεν πρόκειται για το «Εντιμότατοι φίλοι μου 2», όπως θα εμφανιστεί στις Ελληνικές αίθουσες αλλά για το «Atto secondo» την δεύτερη πράξη. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα doppelganger του πρώτου φιλμ, θα μπορούσε να είναι κάλλιστα ένα δίωρο από υλικό που έμεινε στο cutting room στην διαδικασία του μονταρίσματος και πακεταρίστηκε έντεχνα σε μορφή νέας ταινίας. Ειλικρινά, δεν μας πειράζει καθόλου.

Παραμένουμε λοιπόν στο ίδιο κλίμα: Φάρσες, φάρσες, φάρσες, παράνομες ερωτικές περιπέτειες, πανούργα τεχνάσματα για να ξεφύγουν από τους μπελάδες και μια ενέργεια που παραμένει αμείωτη. Αυτή τη φορά το σενάριο είναι πιο πλήρες, ενσωματώνοντας ολοκληρωτικά τον Sassaroli (Adolfo Celi) στην παρέα, προσφέροντας μια πιο πλήρη ιστορία (και εξέλιξη) στον Mascetti (Tognazzi) και προσθέτοντας μερικές αξιοσημείωτες εμπνεύσεις στην φαρσικό μητρώο των πρωταγωνιστών: Πείθουν τουρίστες να στηρίξουν τον Πύργο της Πίζας, κάνουν έναν άμοιρο χήρο (Alessandro Haber) να πιστέψει ότι η σύζυγός του τον απατούσε και πείθουν έναν τοκογλύφο ότι έχει ανάγκη από μεταμόσχευση νεφρού προκειμένου να σβήσει τα χρέη του Mascetti.

Ο Monicelli δεν έχει λόγο να αλλάξει την συνταγή του πρώτου φιλμ. Η κάμερά του είναι και πάλι ελάχιστα διεισδυτική (το φιλμ δεν έχει καμία διάθεση να περάσει στο χώρο της κοινωνικής ή ψυχολογικής μελέτης), και ακόμα και στα 67 του χρόνια ο Ιταλός σκηνοθέτης καταφέρνει να διατηρήσει το νεανικό αέρα της παρέας που ξεπερνάει ακόμα και αυτόν του brat pack.

Nιχιλισμός; Και πάλι παρών – οι ήρωές μας όχι μόνο αντιμετωπίζουν με αποστροφή οποιαδήποτε ευθύνη (συμπεριλαμβανομένης και της οικογένειας) αλλά πλέον καταπατούν ακόμα και τις πιο βασικές έννοιες bon ton (βλέπε τη σκηνή με τον χήρο). Μισογυνία: Παρούσα - αυτή τη φορά όχι μόνο η σύζυγος του Perozzi εμπαίζεται από τον ίδιο προκειμένου να καλυφθούν οι ερωτικές ατασθαλίες του αλλά η παρέα στέλνει στο σπίτι της μια επίμονη ερωτική σύντροφο του Mascetti κλεισμένη σε μια βαλίτσα (το ότι αποτελεί το νούμερο της στο τσίρκο δεν είναι ελαφρυντικό). To σενάριο, γραμμένο από τους Benvenuti, De Bernardi, Pinelli και με τη συμβολή του Monicelli είναι εμπνευσμένο, μιμούμενο την ατμόσφαιρα ξενοιασιάς και μελαγχολίας του πρώτου φιλμ και μοιράζοντας αφειδώς χυδαιότητες («Βλέπεις αυτά τα δύο μπουρδέλα εδώ; Αυτά είναι τα νεφρά σου») οι οποίες, τέλεια ενσωματωμένες στην καθημερινή γλώσσα των πρωταγωνιστών μας (και στα πλαίσια της ατίθασης commedia all italiana) απέχουν κατά πολύ από το απογοητευτικά ψευτοπροκλητικό, κενό στυλ πχ της νεοελληνικής «επιθεώρησης». To φιλμ λήγει ακόμα μια φορά μελαγχολικά: Η παρέα μπορεί να χαστουκίζει ατιμώρητα περαστικούς αλλά η προσπάθεια της να ξεφύγει από τον χρόνο είναι μάταια. Ο Mascetti, αναγκασμένος να κάνει τον παππού πλέον (και όχι στην καλύτερη κατάσταση) είναι η σκιά του παλιού του εαυτού αλλά ακόμα και εκεί επεμβαίνει η μόνη δύναμη που έχουμε μάθει να σεβόμαστε – και να φοβόμαστε- ως τώρα στα δύο «επεισόδια»: Η παλιοπαρέα.

Πιο κωμωδία από την πρώτη ταινία, το Amici Miei Atto II συστήνεται άφοβα ακόμα και αν είναι η πρώτη φορά που γνωρίζετε τους Mascetti και ΣΙΑ. (cine.gr)








ΥΠΟΘΕΣΗ:

Το φιλμ ξεκινάει με μια από τις θρυλικές σκηνές του «χθες» - η παλιοπαρέα χαστουκίζει τυχαία επιβάτες ενός τρένου που αποχωρεί από το σταθμό της Φλωρεντίας - και αμέσως μετά επανερχόμαστε στην πραγματικότητα (το σήμερα). Έχουν περάσει χρόνια από τον θάνατο του Giorgio Perozzi (Philippe Noiret) και οι τέσσερις εναπομείναντες φίλοι συναντιούνται στον τάφο του, βρίσκοντας έτσι την ευκαιρία να θυμηθούν τα παλιά αλλά και να ξαναρχίσουν ένα νέο κύκλο από τρελές (και κακόγουστες) πλάκες.

Αν και ο Perozzi έχει αφήσει τα εγκόσμια είναι παρών στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, μέσω των flashback των φίλων του. Μάλιστα σε αυτό το φιλμ μαθαίνουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον χαρακτήρα του (Γιατί ζει μόνο με τον γιο του; Γιατί η σύζυγός του δεν σπατάλησε ούτε ένα δάκρυ όταν πέθανε, καθιστώντας τον ουσιαστικά πρωταγωνιστή. (cine.gr)








Amici miei Atto III 1985.480p.BRrip.Xvid.AC3 / Nanni Loy



Σκηνοθέτης: NANNI LOY
Ηθοποιοί : UGO TOGNAZZI, GASTONE MOSCHIN, ADOLFO CELI, RENZO MONTAGNANI, BERNARD BLIER, MARIO FELICIANI.

Διάρκεια: 1h 53mn
Χρώμα: COLOR
Γλώσσα : ITALIAN
Έτος παραγωγής : 1985
Κατηγορία: COMEDY
Υπότιτλοι: Σε ξεχωριστό αρχείο .srt: (ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ).

ΣΧΟΛΙΑ:

Το τρίτο μέρος της γνωστής σειράς ταινιών δεν ολοκληρώνει με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία της γνωστής παρέας, αλλά παρ'όλα αυτά παρακολουθείται ευχάριστα.

Το καστ, όπως πάντα, βρίσκεται σε τρελά κέφια, αλλά το κενό που αφήνει ο Φίλιπ Νουαρέ είναι δυσαναπλήρωτο και δεν μπορεί να καλυφθεί από το υπερβολικό σενάριο. Ενώ στην πρώτη ταινία τα αστεία ήταν περισσότερο εγκεφαλικά, η τρίτη ταινία καταλήγει να αναλώνεται σε ευρήματα χαμηλότερου επιπέδου μεν, προσφέροντας όμως με αυτό τον τρόπο σίγουρο γέλιο και περισσότερα εισιτήρια (στην εποχή της). Ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τον κινηματογράφο της δεκαετίας του '80 όπου οι περισσότερες ταινίες στόχευαν στην εμπορική επιτυχία και πολλές από αυτές ήταν και χαμηλού επιπέδου.

Την σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Νάνι Λόι, και καταφέρνει να διατηρήσει την ατμόσφαιρα των προηγούμενων ταινιών και διαχειρίζεται καλύτερα την σύγκρουση και την συνύπαρξη του δράματος με την κωμωδία.

Δεν υπάρχει κάτι άλλο για να επισημάνει κανείς σε αυτή την τρίτη ταινία της σειράς καθώς κινείται περίπου στα ίδια μονοπάτια με τις προηγούμενες δύο. Βλέπεται ευχάριστα, προσφέρει γενναιόδωρα στιγμές γέλιου-αν και τα καλαμπούρια δεν είναι τόσο ψαγμένα όσο αυτά της πρώτης ταινίας- και στο τέλος σου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση όσον αφορά την εξέλιξη και την κατάληξη της ζωής του ανθρώπου. Πάνω απ'όλα περνάει σημαντικά μηνύματα αισιοδοξίας και παροτρύνει όλους τους υπερηλίκους να μην αισθάνονται άσχημα στην κατάσταση που βρίσκονται αλλά να κοιτάξουν να το διασκεδάσουν όσο πιο πολύ μπορούν.







ΥΠΟΘΕΣΗ:

Η παρέα των πλακατζήδων φίλων επιστρέφει. Αυτή την φορά βρίσκονται στο γηροκομείο όπου εξασκούν την παλιά τους τέχνη, να τρελαίνουν τους υπερήλικους ενοίκους του.…………….  








Κατεβάστε εδώ:
OIENTIMOTATOIFILOIMOUTRILOGIA.rar

Κωδικός αποσυμπίεσης των αρχείων rar:
thelwseires

Κατηγορία: ΑΛΛΑ ΚΑΝΑΛΙΑ (ΔΙΑΦΟΡΑ) |
Only registered users can add comments.
[ Registration | Login ]

Σύνδεση / Εγγραφή

Login:
Password:

Φιλικές Σελίδες

Αναζήτηση Σελίδας

Αναζήτηση Μέσω Google

EZ Archive